اموى اين موقع را غنيمت شمرده و حكومت امويان را در اندلس به خلافت تبديل نمود . و از آن پس تا پايان حكومت امويان در اندلس - امپراطورى اسلام داراى دو خلافت شرقى و غربى بود ، يكى خلافت آل عباس در مشرق‌زمين مركزش بغداد و ديگرى خلافت خاندان امويان در سرزمين مغرب دار الخلافه‌اش شهر قرطبه بوده است در سال 350 ه . الناصر درگذشت ، و پسرش ابو المطرف الحكم بن عبد الرحمن المستنصر باللّه در جاى او بخلافت نشست . و پس از او پسرش ابو الوليد هشام بن الحكم بن عبد الرحمن در سال 366 - 399 ه . بخلافت رسيد . و پس از او پسرش المهدى محمد بن هشام بن عبد الجبار بن الناصر بر تخت خلافت بنشست . و در زمان اين خليفه اموى سراسر اندلس را فتنه و آشوب فراگرفت و برخى مدعيان خلافت قيام كردند ، و قدرت مطلقهء مركزى از دست خلفاى اموى بيرون رفت . و پس از مرگ او سليمان بن الحكم بن سليمان بن الناصر بخلافت رسيد ، اما قدرت او تنها بر شهر دار الخلافه قرطبه فرمانروا بود . و چون او درگذشت ، مردانى نه از خاندان اموى برپاى خاستند و بر سر تخت وامانده امويان و فرمانروائى بىسروسامان اندلس دست بگريبان شده بزد و خورد و كشمكش آتش جنگ و ستيز را برافروختند ، تا سرانجام از ميان گروه سركشان الناصر على بن حمود العلوى الادريسى پرچم پيروزى خويش را برافراشت ، و چند گاهى حكومت اندلس را در زير بال خود گرفت . و پس از مرگ او برادرش المأمون القاسم بن حمود بر تخت فرمانروائى نشست . طبقه دوم از خلفاى اموى در اندلس و پس از اين دو تن بار ديگر حكومت و خلافت بدست امويان افتاد ، و فرزندان عبد الرحمن الداخل الاموى بار ديگر بر اريكه خلافت قرطبه نشستند ، و بر سراسر